woensdag 9 juni 2010

Zeepfabriek in gebruik!


Veel herinneringen aan mijn tocht naar India komen de laatste tijd boven. Het is bijna een jaar geleden dat ik vertrok (16 juni). Ik vind het dan ook fantastisch dat ik vandaag berichten uit India ontvang met foto's van de zeepfabriek. Op de vloer liggen tegels, de machines staan erin en zeep wordt geproduceerd. Het gebouw wordt ook gebruikt om olie van cocosnoten te maken. Het zien van de foto maakt me wel heel nieuwsgierig om het gebouw te gaan bekijken. Maar een bezoek aan India laat nog even op zich wachten.

vrijdag 18 december 2009

Nederland

Nederland is koud. Ik ben blij dat er gisteren sneeuw is gevallen, dat maakt de kou voor mij een stuk dragelijker. Het is prachtig met de lichtblauwe lucht. Een landschap dat ik in India niet kon zien.
Hans en ik zijn vrijdag 11 december veilig in Brussel geland. We waren 15 minuten te vroeg en de koffers kwamen ook snel. Mijn ouders haalden ons op. Ik vond het apart dat het om 8:00 's morgens nog donker was. In India komt de zon tussen 6:00 en 6:30 op, of het nu winter of zomer is. Hans had aan het eind van onze vakantie een verkoudheid in India opgelopen. Temperatuurverschillen tussen airco's en buitentemperatuur, tocht door openstaande ramen en vieze lucht in Chennai beïnvloeden de gezondheid. Terug in Nederland begon het met onze aankomst ook te vriezen. Hans is iets langer verkouden geweest dan ik, maar ondertussen zijn we beiden weer op de been.
Hans is weer aan het werk. Ik ben aan het solliciteren. Dat verloopt voorspoedig. We zien uit naar de feestdagen. We kijken terug op een bijzonder jaar en zijn benieuwd wat het komend jaar gaat brengen.

dinsdag 8 december 2009

Paniyur zeepfabriek

Terug in Paniyur was ik blij te zien dat ze hier niet stil hebben gezeten. Het dak is op de zeepfabriek geplaatst. Aan het einde van de week is deze naar verwachting uitgehard. Dan moet er binnen nog het een en ander afgewerkt worden.De dames zijn intensief zeep aan het maken. Het ruikt lekker naar de geurolie die in de zeep verwerkt wordt. Enkele staffmembers zijn naar Kerala om daar in een zeepfabriek training te krijgen om zeep te maken.
Twee van de drie bestelde straatlantaarns op zonenergie zijn geplaatst. Ze verspreiden aangenaam licht in de donkere nachten. Vier extra zonnepanelen worden waarschijnlijk vandaag geplaatst. Er blijft sponsorgeld binnenstromen. Echt fantastisch. Een bedrag is door de smallgroup verzameld en heeft als doel enkele tft schermen in het computerlokaal. TFT schermen gebruiken minder energie. Door deze energiereductie kunnen alle computers op solarpower aangesloten worden.
Donderdag op vrijdag nacht (10-11 december) vliegen Hans en ik terug. Om 1:35 's morgens vertrekt het vliegtuig uit Chennai (Jet airways, 9w226). Naar verwachting landen we om 7:50 in Brussel, waar mijn ouders ons ophalen.

Vakantie

Via Madurai zijn we naar het zuidelijkste punt van India gereisd. Kanyakumary is de plaats waar een kerk staat die elke morgen om 6:00 een mis via de luidsprekers ten gehore brengt. De plaats is bekend om de bijzondere zonsopgang en -ondergang.Vervolgens zijn we met een taxi naar Kerala gegaan, waar we vier dagen in een beachresort in Varakala geluierd hebben. We sliepen in een traditionele Keralaanse cottage.

Na het beachresort zijn we in Allapey op een boathouse gestapt. Het leek net varen in Friesland, alleen dan met palmbomen langs de kade en de zeilen ontbraken op de boot.In friesland heb ik ook nooit verse kreeft laten vissen, om vervolgens als avondeten geserveerd te krijgen. Het was erg ontspannen.
Met de trein zijn we daarna naar Koichi gegaan. Daar hebben we een 'dutch cementry' bezocht en een kerk waarin Nederlanders begraven zijn. Erg bijzonder om in India Nederlandse grafstenen te lezen. Koichi is een havenstad. Met een soort bootbus verplaatsten we ons voor 2,50 rupees (68 rupees = 1 euro) per persoon tussen het vaste land en het eiland Fort Koichi.Naast Nederlanders, hebben in Koichi Portugezen en Chinezen gewoond. Van de Chinese invloeden vormen Chinese visnetten een bekende attractie. Met een nachttrein zijn we in 12 uur van Koichi naar Chennai gereisd. Weer een nieuwe ervaring, slapen bij het geluid van een denderende, toeterende trein. Deze trein is een zogehete 'superfast train'. Dat betekent in India dat de trein 12 uur doet over een afstand van 686 km. Tot het laatste moment was het spannend of we in de trein konden. We hadden de tickets laat gekocht, waardoor we op een wachtlijst stonden. Gelukkig wisten we 3 uur van tevoren dat we toch plaatsen hadden. Vanuit Chennai zijn we met een bus naar Pondicherry gegaan om de laatste dagen in franse sferen door te brengen.
Het hotel waar we zaten was net 1 maand open. Ze serveerden een fantastisch ontbijt op het dakterras.

zondag 29 november 2009

Vakantie

Wij zijn momenteel in Varkala, een beach resort aan de onderkant van de westkust van India.
Lekker relaxen, leuk huisje gehuurd 'traditional Kerala style' (incl. enkele rat en kakkerlak :-S ).
Verse vis en kreeft zo uit de zee, prachtige uitzichten. Gelukkig blijft de drukte en het lawaai van de steden ons hier bespaard.

Vanuit Chennai zijn we vertrokken naar Madurai. We zaten in de trein tweede klas, qua ruimte en comfort zoiets als de oude hondekoptreinen bij ons. Een leuke belevenis en we hadden een leuk gesprek met een lokale meneer. Wel een enorme oefening in geduld, 7 uur achter elkaar rechtop op een klein bankje...
We zaten in een hotel waar het geen minuut stil was: tot 3 uur 's nachts getoeter voor de deur, vanaf 5 uur een moskee, daarna een kerk met ipv een kerkklok een soort ringtune en binnenin het hotel zowel verbouwingsactiviteiten als een lift waar Berdien Stenberg uit schalde zodra ie in beweging kwam.
Er was een prachtig tempelcomplex en een oud paleis waar 's avonds een lichtshow werd gehouden icm wat historische vertellingen.
Ook stond elke ochtend dezelfde tuktukdriver op ons te wachten, dat was wel zo makkelijk.
We hebben er ook een mooi Kashmiri vloertapijt gekocht, het onderhandelen kostte wel een middagje...

Kanyakumari was de volgende plaats, het ligt op het zuidelijkste puntje van India. In april zou je er tegelijk de zon zien kunnen ondergaan en de maan zien opkomen. Een ander boek sprak weer van een gelijktijdige zonsop- EN ondergang, maar dat leek me wat stug. We vonden weer een leuk hotelletje met mooi uitzicht over het strand vol vissersboten. Dit keer een moskee en een grote RK kerk, die vanaf 6 uur een hele mis op een krakend bandje uitzond. In tamil taal uiteraard en elke dag dezelfde mis, inclusief een doorstart van een haperende plaat met gezang.

Vanaf daar zijn we binnendoor gereden met een Hindustan Ambassador taxi, een soort Fiat uit de jaren vijftig met een comfortabele achterbank met stalen veren. De provincie Kerala is veel groener en koeler dan Tamil Nadu, waar we tot nu toe verbleven. Rubebrbomen, tabak, kokospalmen, ananasplanten etc..

Komende week huren we een 'houseboat' voor een dagje. Daarmee kan je een trip door de backwaters maken, een deltagebied.
We vermaken ons best en leren veel over India.
Tot over twee weken!

zaterdag 21 november 2009

Samen

Hans is donderdag op vrijdag nacht veilig gearriveerd. De koffer kwam snel, dus om 00:45 zagen we elkaar weer in levende lijve. Vrijdag slapen en de omgeving van het CWDR kantoor doorgewandeld. 's Avonds gegeten bij Balakrishnan en Renuka, de directrice van CWDR. Vanmorgen hebben we een bijeenkomst voor kinderen, georganiseerd door CWDR. Vervolgens naar Paniyur. Om 17:00 kwamen de kinderen aan wie ik engels heb geleerd. We hebben er een leuk feestje van gemaakt. Maandag gaan we met de trein naar Madurai. Vervolgens is het plan om via het zuidelijkste punt van India naar Kerala te reizen.

dinsdag 17 november 2009

Na regen komt zonneschijn

Hoera! Vandaag heeft de staff zelf zeep gemaakt, zonder dat ik erbij was. Eindelijk zelfstandig en niet in afwachting van wat ik zeg dat er gedaan moet worden. Het resultaat ziet er goed uit en ruikt lekker.
Daarnaast zijn vijf metselaars gearriveerd die deze hele week blijven om aan de constructie te werken. Ambachtelijk en een beetje primitief wordt elke steen nauwkeurig gelegd. Cement wordt met de voeten gemixed.
Er is veel regen gevallen. Op de foto zie je water waar in het droge seizoen zout gewonnen wordt. Deze weg heeft enkele dagen onder water gestaan. Het uitblijven van activiteiten in samenhang met de regen, baarde bij mij toch zorgen. Ik ben dan ook zeer blij met deze ontwikkelingen en krijg goede hoop in de toekomstige ontwikkeling van de zeepfabriek.

Zelf maak ik momenteel een rapport met mijn toekomst ideeen voor de zeepfabriek. Ik verwerk daar ook al de input in die ik voor de verpakkingen heb binnengekregen. Erg leuk en inspirerend om de input van studenten uit Delft te zien. De tekeningen zijn sprekend. Nu is het aan de mensen hier om het op te pakken. Loslaten vind ik niet een van de makkelijkste dingen, maar de activiteiten van vandaag geven mij goede moed.

Nog twee nachtjes slapen en dan komt Hans. Het voelt toch wat vreemd aan om binnenkort weer in het koude Nederland te komen. Hier loop ik nog steeds in 'zomer' kleding rond. Als het regent koelt het wel wat af, maar het is weer warm zodra de zon schijnt.